Ρήξη μηνίσκου

Η ρήξη μηνίσκου είναι μία από τις πιο συχνές κακώσεις του γόνατος. Είναι συνήθως οξεία σε νέους ανθρώπους με έντονη δραστηριότητα (π.χ. αθλητές σε ομαδικά αθλήματα), αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε μεγαλύτερες ηλικίες λόγω εκφύλισής του, δηλαδή φθοράς του. Συχνά συνοδεύεται και από άλλες κακώσεις, όπως η ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.

Ποιος είναι ο ρόλος των μηνίσκων στο γόνατο;

Οι μηνίσκοι (έσω και έξω) είναι δυο ινοχόνδρινες δομές με κύριο συστατικό το κολλαγόνο. Έχουν ημισεληνοειδές σχήμα και βρίσκονται ανάμεσα στο μηριαίο και την κνήμη προς τα έσω και έξω του γόνατος αντίστοιχα.

Ανάμεσα σε άλλα λόγω της ελαστικότητάς τους δρουν ως «μαξιλάρια» της
άρθρωσης του γόνατος. Ειδικότερα, απορροφούν και μοιράζουν ισομερώς τα φορτία που της ασκούνται, προστατεύοντας έτσι τον αρθρικό χόνδρο.

Επίσης, προσδίδουν σταθερότητα στις στροφικές κινήσεις του γόνατος. Ο έσω μηνίσκος είναι πιο επιρρεπής σε ρήξεις, καθώς παρουσιάζει μειωμένη κινητικότητα σε σύγκριση με τον έξω μηνίσκο.

Πώς πραγματοποιείται η ρήξη μηνίσκου;

Ο πιο συχνός μηχανισμός είναι ο τραυματισμός χωρίς επαφή (non contact). Πιο συγκεκριμένα, προκαλείται εξαιτίας μιας απότομης στροφικής κίνησης του ίδιου του ασθενούς.

Μια τέτοια κίνηση είναι η απότομη στροφή όταν το γόνατο μεταβαίνει από θέση κάμψης σε έκταση με το πόδι καθηλωμένο στο έδαφος. Σε ηλικιωμένους με
εκφυλισμένο μηνίσκο ο τραυματισμός μπορεί να είναι μικρός και μπορεί να προκύψει ακόμα και από μία απλή κίνηση.

Οι ρήξεις μηνίσκου διακρίνονται σε διάφορα είδη. Ειδικότερα, τα πιο συχνά είδη ρήξεων είναι οι ρήξεις δίκην χειρολαβής κάδου, οι εγκάρσιες, οι πτερυγοειδείς, οι οριζόντιες και οι σύνθετες. Επίσης, οι ρήξεις διακρίνονται σε σταθερές και ασταθείς.

Ένα σημαντικό σημείο που αφορά στην επουλωτική ικανότητα των μηνίσκων είναι η ιδιαιτερότητα στην αγγείωσή τους. Πιο συγκεκριμένα, μόνο το 10-30% της περιφέρειας
τους αιματώνεται. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ρήξη σε οποιοδήποτε άλλο σημείο εκτός της αιματούμενης περιφέρειας δεν μπορεί να θεραπευθεί από μόνη της.

Ο συνδυασμός του είδους και της τοποθεσίας της ρήξης αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

Ποια είναι τα συμπτώματά της;

Η ρήξη μηνίσκου συνοδεύεται από χαρακτηριστικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανιστούν είτε άμεσα μετά τον τραυματισμό είτε σταδιακά κατά τις επόμενες ώρες ή ημέρες.

Σε κάθε περίπτωση τα συμπτώματα εξαρτώνται από τη θέση και τη βαρύτητα της ρήξης του μηνίσκου.

Τα συμπτώματα με τα οποία εκδηλώνεται είναι τα κάτωθι:

Πόνος που εντοπίζεται στην έσω ή έξω μεριά του γόνατος, ανάλογα με το ποιος μηνίσκος έχει τραυματιστεί). Τη στιγμή της κάκωσης είναι οξύς, αλλά γενικά η έντασή του είναι μέτρια και επιτείνεται με τη δραστηριότητα (π.χ. σε βαθύ κάθισμα).
Οίδημα στο γόνατο.
Συλλογή υγρού μετά από 24-48 ώρες από τον τραυματισμό.
Αδυναμία πλήρους έκτασης του γόνατος.
Αίσθημα κωλύματος (block) κατά την κίνηση του γόνατος.
Αίσθημα υποχώρησης του γόνατος.

Ποιες εξετάσεις χρειάζονται για τη διάγνωση;

Αξιολογείται το ιστορικό και στη συνέχεια πραγματοποιείται η κλινική εξέταση του ασθενούς. Κατά τη διάρκειά της πραγματοποιούνται ειδικές για την πάθηση δοκιμασίες (π.χ. Mc Murray, Appley). Απεικονιστικά η εξέταση εκλογής είναι η μαγνητική
τομογραφία που δείχνει την ρήξη και ενδεχόμενο τραύμα σε παρακείμενους ιστούς, ενώ η ακτινογραφία μπορεί να αναδείξει κάποια παθολογία των οστών (π.χ. ένα κάταγμα).

Πώς γίνεται η επιλογή της θεραπείας για τη ρήξη μηνίσκου;

Το θεραπευτικό πλάνο επιλέγεται λαμβάνοντας υπόψιν πολλούς παράγοντες.

Ειδικότερα, το θεραπευτικό πλάνο εξαρτάται από παράγοντες όπως:

Το είδος της ρήξης.
Το μέγεθος και την εντόπισή της.
Η ηλικία του ασθενούς
Το πόσο δραστήριος είναι ο ασθενής.
Συνύπαρξη άλλων τραυματισμών στη περιοχή.

Συντηρητική θεραπεία για τη ρήξη μηνίσκου

Ένας οξύς τραυματισμός ή μια εκφυλιστική ρήξη αντιμετωπίζονται αρχικά συντηρητικά.

Η συντηρητική προσέγγιση συνοψίζεται στο ακρωνύμιο RICE (Rest- Ice- Compress-
Elevate).

Πιο συγκεκριμένα, η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει:

Ξεκούραση του μέλους με μείωση της φόρτισης του.
Παγοθεραπεία.
Ελαστική επίδεση του γόνατος.
Ανύψωση του ποδιού πάνω από το ύψος της καρδιάς κατά την κατάκλιση, για να μειωθεί το οίδημα.
ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη) χρησιμοποιούνται για την διαχείριση του πόνου.

Χειρουργική θεραπεία

Ο χρυσός κανόνας στην χειρουργική του μηνίσκου είναι η διάσωσή του και, όπου αυτή δεν είναι δυνατή η αντικατάστασή του, καθώς έχει αποδειχθεί πως η απώλειά του οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα σε νεαρή ηλικία.

Οι επεμβάσεις γίνονται αρθροσκοπικά. Πρόκειται για μια τεχνική, ελάχιστα επεμβατική,
στην οποία μέσω μικρών τόμων γίνεται εισαγωγή ειδικών εργαλείων και μιας μικροσκοπικής κάμερας που δείχνει την άρθρωση σε μόνιτορ.

Η ελάχιστα αυτή επεμβατική προσέγγιση έχει το πλεονέκτημα του ελάχιστου μετεγχειρητικού πόνου και της ταχύτερης ανάρρωσης του ασθενούς.

Οι χειρουργικές επιλογές είναι οι εξής:

Συρραφή της ρήξης: Αφορά ρήξεις συγκεκριμένου τύπου και εντόπισης π.χ. μια μικρή ρήξη σε περιφερικό τμήμα του μηνίσκου που έχει καλή αιμάτωση και μπορεί να επουλωθεί.
Μερική μηνισκεκτομή: Αφαιρείται το κατεστραμμένο τμήμα του μηνίσκου. Στη συνέχεια, αντικαθίσταται από ένα συνθετικό, πορώδες εμφύτευμα από κολλαγόνο ή πολυμερές πολυουρεθανίου. Το εμφύτευμα αυτό χρησιμεύει ως ικρίωμα για αναγέννηση νέου ιστού από κύτταρα του ίδιου του οργανισμού που θα λειτουργήσει σαν τον μηνίσκο. Το συνθετικό υλικό απορροφάται από τον οργανισμό.
Μεταμόσχευση μηνίσκου (ΜΑΤ): Σε περιπτώσεις που επιβάλλεται η ολική ή σχεδόν ολική εκτομή του μηνίσκου μπορεί να γίνει μεταμόσχευση από δότη. Είναι μια διαδικασία που γίνεται με αυστηρά κριτήρια για τον πάσχοντα. Τα κριτήρια αυτά είναι η ηλικία, μη διαχειρίσιμος πόνος, ύπαρξη σταθερής
άρθρωσης, όχι προχωρημένη αρθρίτιδα κ.ά. Επίσης, το μόσχευμα πρέπει να έχει το κατάλληλο μέγεθος και να υφίσταται συγκεκριμένη επεξεργασία (διατήρηση και αποστείρωση).

Μετεγχειρητική ανάρρωση μετά από τη ρήξη μηνίσκου

Μετεγχειρητικά συνίσταται η επιβοήθηση της βάδισης με κάποιο υποστηρικτικό μέσο, εκτός από την επέμβαση συρραφής, η οποία απαιτεί νάρθηκα πλήρους ακινητοποίησης για 4 εβδομάδες για να επιτευχθεί η επούλωση του μηνίσκου. Φυσικοθεραπεία συστήνεται για διατήρηση τους εύρους κινήσεων της άρθρωσης και ενδυνάμωση.

Η διάρκεια και η ένταση του προγράμματος αποκατάστασης εξατομικεύονται βάσει της κλινικής εικόνας, της επάρκειας επούλωσης και της λειτουργικής επαναφοράς του ασθενούς. Στόχος είναι η αποκατάσταση της αρθρικής σταθερότητας και η πλήρης επιστροφή στις καθημερινές ή αθλητικές δραστηριότητες.

Εάν εμφανίζετε κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, επικοινωνήστε άμεσα με έναν έμπειρο Ορθοπαιδικό. Οι Ορθοπαιδικοί του Orthopedic Surgery Center βρίσκονται στη διάθεσή σας για μια εξατομικευμένη θεραπευτική καθοδήγηση, με στόχο την έγκαιρη διάγνωση και την πλήρη αποκατάσταση της ρήξης.

Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

Τι είναι η Ρήξη μηνίσκου;

Η Ρήξη μηνίσκου είναι ο τραυματισμός στον μηνίσκο του γόνατου, συνήθως συμβαίνει όταν οι άνθρωποι επιχειρούν να στρίψουν το γόνατο ή να τρέξουν. Μια ρήξη μηνίσκου μπορεί να προκαλέσει πόνο, πρήξιμο και δυσκολία στην κίνηση του γόνατος.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι που συνδέονται με τη ρήξη μηνίσκου;

Κάποιοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ρήξης μηνίσκου περιλαμβάνουν την ηλικία, το φύλο, τη σωματική δραστηριότητα και το βάρος. Οι άνθρωποι με μεγαλύτερο βάρος έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ρήξης μηνίσκου, καθώς η πίεση στο γόνατο είναι μεγαλύτερη. Επίσης, οι αθλητές και οι άνθρωποι που ασχολούνται με αθλήματα που απαιτούν απότομες κινήσεις έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ρήξης μηνίσκου.

Ποια είναι τα συμπτώματα μιας ρήξης μηνίσκου;

Τα συμπτώματα μιας ρήξης μηνίσκου περιλαμβάνουν πόνο, πρήξιμο και δυσκολία στην κίνηση του γόνατος.

Ποιος είναι ο ρόλος των μηνίσκων στο γόνατο;

Οι μηνίσκοι (έσω και έξω) είναι δυο ινοχόνδρινες δομές με κύριο συστατικό το κολλαγόνο, έχουν ημισεληνοειδές σχήμα και βρίσκονται ανάμεσα στο μηριαίο και την κνήμη προς τα έσω και έξω του γόνατος αντίστοιχα. Ανάμεσα σε άλλα λόγω της ελαστικότητάς τους δρουν ως μαξιλάρια της άρθρωσης, δηλαδή απορροφούν και μοιράζουν ισομερώς τα φορτία που της ασκούνται προστατεύοντας έτσι τον αρθρικό χόνδρο. Επίσης προσδίδουν σταθερότητα στις στροφικές κινήσεις του γόνατος. Ο έσω μηνίσκος είναι πιο επιρρεπής σε ρήξεις γιατί είναι λιγότερο κινητός.

Πώς γίνεται η ρήξη;

Ο πιο συχνός μηχανισμός είναι ο τραυματισμός χωρίς επαφή (non contact) δηλαδή μια ασυνδύαστη/ασυντόνιστη κίνηση του ίδιου του ασθενούς. Τέτοια κίνηση είναι η απότομη στροφή όταν το γόνατο μεταβαίνει από θέση κάμψης σε έκταση με το πόδι καθηλωμένο στο έδαφος (γίνεται ρήξη του έσω μηνίσκου σε έσω στροφή ή του έξω μηνίσκου σε έξω στροφή). Σε ηλικιωμένους με εκφυλισμένο μηνίσκο ο τραυματισμός μπορεί να είναι μικρός και μπορεί να προκύψει ακόμα και από μία απλή κίνηση.

Οι ρήξεις είναι διαφόρων ειδών (πχ. δίκην χειρολαβής κάδου, εγκάρσιες, πτερυγοειδείς, οριζόντιες, σύνθετες) ενώ μια άλλη διάκριση είναι σε σταθερές και ασταθείς (οι τελευταίες φεύγουν από τη θέση τους και μπλοκάρουν το γόνατο). Ένα σημαντικό σημείο που αφορά στην επουλωτική ικανότητα των μηνίσκων είναι η ιδιαιτερότητα στην αγγείωσή τους- συγκεκριμένα μόνο το 10-30% της περιφέρειας τους αιματώνεται. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ρήξη σε οποιοδήποτε άλλο σημείο εκτός της αιματούμενης περιφέρειας δεν μπορεί να θεραπευθεί από μόνη της. Ο συνδυασμός του είδους και της τοποθεσίας της ρήξης αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την επιλογή της θεραπείας.